Op de Schaopedobbe bij Elsloo is de paarse kleur van de bloeiende heide die we een paar weken geleden nog zagen op de Lünenburger heide verdwenen en veranderd in een diepbruine kleur. De droogte van de laatste tijd heeft een deel van de heideplanten geen goed gedaan. Verspreid tussen de bruine heide planten staan pollen heldergroen kraaiheide die het blijkbaar gered hebben. Opvallend is wel dat de dobbe, de waterplas, nog redelijk gevuld is met water.
We zien maar weinig paddestoelen, slechts een enkele aardappelbovist naast het pad. Bovisten kunnen zo lekker ontploffen als ze rijp zijn waarbij ze een wolk zwart stuifmeel uitblazen als je er op trapt. Een alleenstaande parasolzwam die ik fotografeerde stond er fraai bij. Een andere was al aangevreten. Ze zijn eetbaar, al heb ik me er nooit aan gewaagd. Te makkelijk zijn ze te verwarren met de soms licht giftige knolparasolzwam en de zeer zeldzame giftige groenspoorparasolzwam. Van beide kun je behoorlijk gaan braken en aan de diarree geraken.
De groene knolamaniet is zo’n beetje de giftigste paddestoel ter wereld, de gladde hoed en de groene kleur zou je al moeten waarschuwen er van af te blijven.
Als knul van 16-17 jaar woonde ik met mijn ouders en broer in Hattem bij het bos ten zuiden van het dorp. Ik ontdekte dat er paddestoelen stonden, met mooie donkerbruine gladde hoeden en ruige stelen die lichter van kleur waren. De onderkant van de hoed had geen lamellen maar zag eruit als een spons met kleine gaatjes. Als je er op drukte werd de spons een beetje blauwig groen. Ik heb het hier over de kastanjeboleet. Na wat speuren in een boek over paddestoelen ontdekte ik dat ze meestal eetbaar waren. Het bekende eekhoorntjesbrood dat er anders uitziet zou het lekkerste zijn maar die vond ik daar niet. Er is maar één boleet die je beter niet kunt eten. De satansboleet is niet extreem giftig maar je kunt er behoorlijk misselijk en ziek van worden met braken en diarree. Hij heeft meestal een onregelmatig gevormde witgrijzige hoed en de onderkant is roodachtig. De heksenboleet lijkt meer op de kastanjeboleet. Hij heeft eveneens een donkerbruine hoed, maar anders dan van de kastanjeboleet is de steel roodachtig en is hij eveneens niet giftig.
Al jong geïnteresseerd in alles wat eetbaar is, heb ik een aantal van die kastanjeboleten geplukt en meegenomen naar huis. Omdat ik geen idee had, hoe je die moest bereiden, heb ik ze na schoonmaken onder de ogen van mijn enigermate bezorgde moeder in een pan gemikt met wat water. Het resultaat oogde niet alleen smerig, het smaakte als een stoofpot glibberige slakken in eigen slijm. Pas jaren later ontdekte ik dat je deze paddestoelen in grote stukken op hoog vuur moet bakken of pas kunt gebruiken na een droog proces, geweekt in een stoofpotje met vlees. Wat de smaak betreft geef ik de voorkeur aan gedroogde stukken eekhoorntjesbrood, beter bekend onder de Italiaanse naam ‘porcini’. Lekker als toevoeging in een stoofpot na ze eerst te hebben geweekt. Verse porcini zijn bijna nooit te koop in Nederland. In Frankrijk en Italië liggen ze in het seizoen gewoon op de markt.
In Hattem, gaat het verhaal, dat een gezelschap aan de zelfgezochte paddestoelen begon in een feestmaal met wild. Voor de zekerheid had de gastheer de hond er wat van gegeven, die, nadat ze er lekker van gesmikkeld had, zich tevreden in haar mand nestelde. Gerustgesteld ging het gezelschap na de borrel ter tafel om al dat heerlijks tot zich te nemen. Tijdens het toetje begon de hond onrustig te bewegen en te piepen. Het gezelschap, bestaande uit meerdere personen, verontrust door het gedrag van de hond, heeft zich toen naar het ziekenhuis gespoed, waar allen een maagspoeling ondergingen met een slang door de keel tot in de maag. Het is bepaald niet plezierig om kokhalzend een tuinslang door te slikken om vergiftiging of erger te voorkomen.
Bij terugkomst in huis bleek de hond bevallen van enkele schattige puppy’s…..
Op campingplaats de Kale Duinen is het goed toeven, nog één dag mooi weer. Onze trip naar het Teutoburgerwoud en Twente krijgt een waardig afscheid in dit fraaie landschap van het Drents Friese Wold.
De paddestoelen die we bij de Lidl in Duitsland kochten waren cantharellen, erg lekker, gebakken in wat boter eventueel met wat spek door de pasta….
(Behalve de foto van de parasolzwam die ik laat zien zijn de foto’s van de andere paddestoelen van het internet geplukt.)
