Libramont was geen ‘bon ton‘

Alles vastzetten, kijken of de laden binnen in de camper goed zijn gesloten, elektriciteit loskoppelen, de isolatiemat over de voorruit opruimen, de toiletcassette legen en omspoelen. De blokken onder de wielen weghalen door een stukje naar achteren te rijden. De blokken opruimen en dan naar de plek rijden voor het lozen van het grijze water. Zo ben je wel even bezig als je wil vertrekken. Het lijkt haast op de voorbereiding als je met je schip een woelig zee’tje op gaat. Voordeel, je schip ligt in het water niet op blokken.

Dat we zuidwaarts willen rijden ligt voor de hand nu het hier in het noorden blijft kwakkelen, al lijkt het erop dat voorlopig zowat heel Frankrijk last heeft van het wisselvallige weer. Eenmaal aangekomen bij de Camperplaats die we op het oog hadden, bleek het dezelfde Camperplaats te zijn waar we vorig jaar na een kortstondige monstering besloten direct weer weg te gaan. Totaal vergeten dat we er eerder waren. Destijds woeien de kraaien uit de bomen naast de Camperplaats en het eindeloos gedoe met het toegang krijgen via een app hadden we ook blijkbaar verdrongen. Het gedoe ging nu vlot na het intoetsen van een paar cijfertjes. Het dorp Libramont met een Lidl op 1,5 km is nu niet wat je je voorstelt van een leuk oud plaatsje. Met de spierpijn in de benen van de mooie wandeling gisteren, was de gang naar de boodschappen die we meenden nodig te hebben niet om blij van te worden. Een lange saaie weg met langsrazend verkeer en een stoep met bepleisterde gaten. De terugweg omhoog met een tas vol leeftocht wekte in mij een drang op om stevig door te stappen als om te bewijzen dat ik de spierpijn er wel uit kon lopen.

We staan nu goed voor de nacht, dachten we, tot de elektriciteit ermee ophield, bij alle campers, zomaar, gratis. Uit de campers verschenen allemaal mannetjes van wie we niet wisten dat ze er in zaten. Niemand had er zin in gehad om stoeltjes buiten te zetten vanwege de kou, dus leek het een dooie boel. De stroomuitval bracht leven in de brouwerij. Een stoere Belg belde naar de Camperplaatsclub. Er zou iemand komen, maar het kon best wel wat langer duren, ik dacht zelf ‘vast heel wat langer’…. Welke monteur heeft zin om op zaterdagavond zijn televisie- avond te missen, zittend op de bank met een Belgisch biertje in de hand, kijkend naar het songfestival?

De plek waar we stonden leek goed voor een nacht, maar het feit dat we vorig jaar vlot rechtsomkeer maakten had ons moeten waarschuwen, er is hier echt iets mis bij de donkere bosrand van Libramont…. De volgende ochtend, zondag, had de monteur uiteraard nog steeds geen zin en was niet gekomen. Alles bleef uitgevallen, niet alleen de stroom deed het niet, ook alle elektronica bij de sanitair-kolom en de waterkraan deden het niet. De slagboom was van schrik rechtop gaan staan, waarvan meerdere campers gebruik maakten om er schielijk vandoor te gaan. Wij dus ook. In de middag kregen we toen we al weer onderweg waren een e-mail dat we voor de volgende 24 uur nog wel moesten bijbetalen, omdat ze aannamen dat we nog een dag bleven. Wij hadden immers nog niet uitgecheckt voor de afgesproken tijd …..een boze mail in het Frans, door Nienke opgesteld, hebben we die middag als protest verzonden.

Dat de watermeter knipperend aangaf dat de watertank leeg was, die volgens mij niet leeg kon zijn en bij inspectie niet volledig leeg was, zorgde voor nog meer ongenoegen. Doorspitten van de handleiding leverde slechts het advies om naar de dealer te gaan. Zou de stroom uitval er iets mee te maken hebben? Moeten we nu nog langs de dealer, en waar dan? Toen we boodschappen onderweg wilden doen gingen de deuren van de supermarkt om 12 uur voor onze neus dicht, geen boodschappen op zondag na 12 uur in deze supermarkt.

Het is duidelijk, met de Camperplaats in Libramont is iets erg mis, zo mis dat het nawerkte in al onze acties nadien. De kou en de nattigheid en het vooruitzicht dat het de komende dagen niet veel beter zou worden, en een gasvoorraad die verder was geslonken dan we wensten, deed ons besluiten om maar weer naar Nederland te gaan. Gas bijvullen in Frankrijk is geen sinecure en lukt vaak niet goed of je moet een extra gasfles kopen of huren. De dichtstbijzijnde Hymerdealer was in Nederland en gas bijvullen kan goed in Heerlen. Na in Limburg een paar vergeefse pogingen om een plek te vinden en langdurig gehinderd te zijn door een stilstaande file bij Maastricht, waren we welkom op camping de Grensheuvel, bij Noorbeek. Daar konden we enigszins wat afkoelen van de opgelopen ergernissen. Als er iets tegenzit volgt er meer dat tegenzit….

Bij het water vullen op de camping deed de watermeter het weer……