Stavelot

De friterie in Stavelot oogde wel aardig, net als de twee jonge meiden achter de toonbank. We dachten maar eens makkelijk te doen. Frites met stoverij, een salade uit eigen koelkast en als voorafje een paar mini loempiaatjes. Voor dat eerste en dat laatste moest ik wel de deur uit. Over de onregelmatige opbollende kasseien, van de Camperplaats langs de Amblève, het straatje omhoog naar de friterie aan de hoofdstraat bij de abdij. Bewust lopen en oppassen dat je niet struikelt. Het hele stadje is geplaveid met deze struikelmoppen, grote en kleine, soms in kunstige boogvormen bestraat. Stavelot oogt wat verlopen in het oude centrum. De abdij daarentegen ziet er prachtig uit met vóór het gebouw de archeologische opgegraven resten van de oude abdij die in de 11e eeuw werd gebouwd. De Camperplaats staat naast de begraafplaats, wat een rustig gevoel geeft, weinig storend leven te bespeuren.

Maar terug naar de friterie. De schone meiden, van wat dichterbij bekeken, bleken de nodige kunstgrepen op hun uiterlijk te hebben toegepast. Afgezien van het nodige ijzerwerk in wenkbrauwen, neus, lippen en mogelijk nog andere aan het zicht onttrokken lichaamsdelen, zag ik zwarte aangeplakte wimpers met het formaat van een zonnescherm onder zwartgeverfde wenkbrauwen. Lastig als je naar boven wilt kijken om te zien of het gaat regenen. Op mijn vraag of één van hen ook Nederlands sprak kreeg ik een bevestigend ja. Bij haar vraag wat ik wilde bestellen sprak ze een soort Nederlands dat een gehoorgestoorde als ik nog net kon identificeren als een menselijke taal, maar begrijpen deed ik het nauwelijks. De frites met stoverij in een bakje die ik meende te hebben besteld bleek bij het vooraf afrekenen drie keer zo duur te zijn dan ik verwachtte. Ze had begrepen dat ik een volledige maaltijd wilde. Het probleem werd na wat heen en weer gepraat toch opgelost. Inmiddels was de rij wachtende mensen achter mij aangegroeid. Er ontstond een levendige conversatie tussen een echtpaar en de meiden waarbij vol trots de baby in een draagmand omhoog werd gehouden, zodat iedereen een blik in de mand kon werpen. Ondertussen werd mijn bestelling achteloos en naar mijn mening zonder interesse, laat staan zorgzaam toebereid. Ingepakt in een dubbele laag papier en verpakt in een papieren zak stond ik twee tellen later weer buiten. Terug over de kasseien met af en toe een noodzakelijk sprongetje om mijn balans te bewaren. Weer bij de Camperplaats en de camper aangekomen had Nienke de tafel feestelijk gedekt. Een mooie salade stond al klaar. De frites met stoverij was redelijk van smaak ondanks dat er in de knapperigheid van de frites de nodige slapte was opgetreden. De loempiaatjes hadden duidelijk te kort in de frituur gelegen en vertoonden dezelfde bleke slapte als de frites. Het extra bakje frites, dat me was geadviseerd erbij te nemen omdat het misschien te weinig was, hebben we maar toevertrouwd aan de poubelle.

De bezichtiging van de abdij konden we niet overslaan. Nadat we ijverig en met veel moeite de audioapp werkzaam hadden, werden we op een nogal chaotische wijze voorgelicht over de geschiedenis van de abdij. Op knoppen duwend en cijfertjes invullend werden we door een Vlaams sprekende dame op onze mobieltjes rondgeleid in de kloostergangen.

De eerste monniken, Benedictijnen, vestigden zich in Stavelot in de 7e eeuw. Er werd eerst een kleine abdij gebouwd. Pas veel later de grotere, waarvan nu de archeologische resten zijn te zien. Het huidige gebouw dateert uit de late 19e eeuw en is in deze eeuw gerenoveerd. De geschiedenis van de abdij bestaat uit een mengsel van steeds weerkerende machtswisselingen en periodes van neergang en opbloei. Het was vroeger niet anders dan nu. We waren niet erg onder de indruk van de opzet van het museum en wat er over de geschiedenis van de abdij te zien was.

De tijdelijke tentoonstelling van de Japanse prentkunstenaars Hokusai en Hiroshige maakte meer indruk(18e en 19e eeuws). De vrouwenportretten van Utamaro(18e eeuw) en ook de prenten van Hokusai waren rond de eeuwwisseling van 1900 inspiratiebronnen voor vele westerse schilders, waaronder Vincent van Gogh.

De wandeling in de middag langs de Amblève inclusief een steil bospad omhoog was ‘la cerise sur le gâteau’ van de dag….

We hebben 2 dagen bijgeboekt op deze prima Camperplaats. Het weer is nog erg wisselvallig en het voelt ijzig in de wind. Met ons elektrisch kacheltje en gratis stroom, besparen we op het gas…..en er is hier nog meer te ontdekken.